Ρήμα εξακολουθητικό


Σκέφτεσαι αυτά που δεν έκανες. Μετράς απώλειες, ένα, δυο, τρία. Τα μικρά σου όχι και τα μεγάλα σου μη. Τελικά τα μη και τα όχι σε έφαγαν. Λες και στεκόσουν στην άκρη του κόσμου. Ένα βήμα πίσω. Από κάτω σου άνθρωποι, μηχανές, αντικείμενα, υποκείμενα και εσύ ένα ουδέτερο. Ένας χρόνος ακόμα, και έγιναν πέντε ολάκαιρα χρόνια, δύσκολα χρόνια. Και τώρα μετράς τις απώλειες. Μια μικρή καμπούρα, ένας τένοντας πιασμένος, 3 βαθμούς μυωπία και αφυδάτωση. Ξέμεινες εδώ και τώρα στέκεσαι στην άκρη του κόσμου. Να κάνεις το σάλτο ή όχι; Και τι θα γίνουν οι μικρές απώλειες αν φύγεις; Σημάδια, αυτά σε μεγαλώνουν, σού μαθαίνουν να περπατάς ξανά όταν έχεις χάσει το ένα σου πόδι, σού κάνουν μαθήματα ορθοφωνίας, σού μαθαίνουν να γράφεις σωστά το όνομα σου ολόκληρο και όχι με υποκοριστικά, σέ κάνουν εαυτό χωρίς εγώ, σέ μεταφέρουν στο παρόν. Στο παρόν λοιπόν, που είναι γεμάτο κρίσεις, κραδασμούς, απογοητεύσεις, βήματα πίσω και δρασκελιές μπροστά. Στο παρόν στην άκρη του κόσμου να σε φυσάει ο αέρας, δίπλα σου άνθρωποι, μηχανές, αντικείμενα και εσύ ρήμα εξακολουθητικό.

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
Aside | This entry was posted in Έχω μυωπία, Λάθος κρίση and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s