Εδώ

Νοσταλγία. Καμιά φορά τις ώρες της μεγάλης κρίσης αναλογίζομαι τα παλιά. Εκεί στις θολές εικόνες ενός συντελεσμένου παρελθόντος οι μεγάλοι αναζητούν να βρουν τη ξεγνοιασιά. Η πρώτη νιότη, μεγάλη συντροφιά για το τεράστιο σε διάρκεια παρόν. Σπάνια κατοικούμε στο παρόν. Ο κ. Γιώργος πάντα με ρωτάει αργά τη νύχτα «αγάπη πού κατοικείς;». «Δεν κατοικώ μετακινούμαι» του απαντάω. Και έχω καιρό να γράψω για εικόνες. Μάλλον αυτό το πέρα δώθε με αποπροσανατολίζει. Συνοχή αυτό μου λείπει, είχα γράψει κάποτε. Να είναι που η μέρα είναι μικρή και δεν προλαβαίνω να δω καθαρά τους ανθρώπους. Μια Κυριακή γιορτή, να ανθίζουν οι μυγδαλιές, να μυρίζει το σπίτι φαγητό της μαμάς. Να μην ακούω ήχους από αυτοκίνητα και τα παραμιλητά των αγνώστων δρομέων. Αυτούς τώρα τελευταία τους συναντώ όλο και πιο συχνά. Με φοβίζουν τα ακίνητα τους άσπρα βλέμματα. Αν τους κοιτάξεις βαθιά μες στα μάτια θα δεις μονάχα το κενό. Ευτυχώς είναι οι φίλοι πάντα εδώ, αυτοί με την τεράστια καρδιά που σου δείχνουν να ζεις το παρόν. Σύντομα και εγώ θα κατοικώ εδώ.

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Λάθος κρίση, Μονόλογοι, Οριένταλ Ντριμς and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s