Ο καφές και τα τσιγάρα

Ακαταστασία και το κείμενο γίνεται αυτόματα ποιητικό. Ποιητικό αίτιο και δευτερεύουσες προτάσεις. Εικόνες που ευωδιάζουν μουσικές. Ψηλά τακούνια, λυτά μαλλιά και συνεχείς δονήσεις. Τα ποτά είναι ακριβά. Αν μπορούσα θα έβγαζα τα παπούτσια μου και θα περπατούσα ξυπόλητη μέχρι το σπίτι, μα στην Αθήνα οι πλατείες είναι γεμάτες με αυτόχειρες. Πέντε το πρωί μεγάλωσα πια. Με ενοχλούν τα ξεχασμένα στο παρελθόν μπαρ, τα εκκρεμή κορμιά που δε χορεύουν πια, τα εκβιασμένα φιλιά ψηλά στα αυτιά. Θέλω να ανέβω στην Ακρόπολη να δω μόνο μπλε. Τόση προσπάθεια να στηθεί μια κυριολεκτική πρόταση. Μάλλον φταίει η συνεχής ενασχόληση με την ακρίβεια. Ρήματα, αντικείμενα και υποκείμενα που δεν εννοούνται. Θέλω να ακούσω ιστορίες για παρέες, βόλτες, φιλίες, αήττητες μάχες. Θέλω να ταξιδέψω μακριά να περιμένω σε στάσεις για το επόμενο τραμ, να πάρω το λάθος τραίνο, να χάσω το λεωφορείο επειδή έβλεπα στον ουρανό τα σύννεφα να παίρνουν σχήματα, να μάθω νέες λέξεις. Μου λείπουν οι λέξεις. Κάποτε έκλεινα τα μάτια μου και τις φώναζα δυνατά μέσα μου. Έχω καιρό να ζωγραφίσω γαλαξίες σε άσπρα σκληρά χαρτιά, να χορέψω ξυπόλητη, να μείνω ώρες μες στη θάλασσα, να πάω ένα ταξίδι με το αυτοκίνητο, να διαβάσω πολλά βιβλία και εφημερίδες, να μιλήσω με αγνώστους, ζωντανούς ανθρώπους και ύστερα να γράψω για όλα αυτά. Μου λείπει η ζωή, ο καφές και τα τσιγάρα…

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Λάθος κρίση, Οίνος και θέαμα, Το Κορίτσι and tagged , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s