Η περιφορά

Περιφορά από μπαρ σε μπαρ. Άσπροι αλύγιστοι ναύτες του Τσαρούχη σε υποδέχονται και σου περνάνε στο λαιμό κολιέ με κόκκινα γαρύφαλλα. Αργά το πρωί σε φιλάνε τρυφερά στο στόμα για καληνύχτα. Γυμνά στήθη και αιθέριες πλάτες. Πολαρόιντ φωτογραφίες με ημερομηνίες χαραγμένες από κάποιο περασμένο καλοκαίρι στην Αμοργό. Μέσα σε μια νύχτα ζεις διαφορετικές ζωές. Γίνεσαι εξομολογητής, εκφωνητής, ακροατής, θεατής και εραστής, σούπερμαν και μοναχικός καουμπόι. Και παρακαλάς τον Ηλία να παίξει και άλλες μουσικές. Και αισθάνεσαι τυφώνες μέσα στην καρδιά και μπροστά σου ανοίγονται μονάχα μπλε ορίζοντες. Διακοπές ρεύματος στο σώμα και επανεκκίνηση. Στο τέλος μοιράζεσαι ένα κίτρινο ταξί. Δε θέλεις είπες να γυρίσεις σπίτι. Μέσα από το παράθυρο προλαβαίνεις να δεις το ξημέρωμα πίσω από τους λοφίσκους των γκρίζων πολυκατοικιών. «Μια, δυο, τρείς, τέσσερις, πέντε…» αρχίζεις να μετράς τις κεραίες για να σε πάρει ο ύπνος.

 

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Μονόλογοι, Συνουσίες, Το Κορίτσι and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Η περιφορά

  1. Ο/Η karagiozaki λέει:

    αυτό το ξημέρωμα, πίσω απ’τους λοφίσκους των γκρίζων πολυκατοικιών, απλά το λατρεύω.
    όποια κι’αν ήταν η νύχτα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s