Μπορώ; *

Λυπάμαι. Σκέφτομαι παράλογα μερικές φορές. Μάλλον φταίει η μυωπία, συνέχεια μεγαλώνει, όπως το νούμερο στα παπούτσια μου. Άπνοια, σχεδόν ξηρασία και τούτη η άνοιξη δεν είναι μυροβόλος. Έχει κάτι από θάλασσα αυτή η εποχή, χαμένη στο περίπου και στο σχεδόν. Δεν αρκεί να φοράς ανάποδα τα ρούχα, αταίριαστες τις κάλτσες, να ψηφίζεις λευκό, να χαζεύεις τους κενούς ανθρώπους που ξεχνάνε επίτηδες ξεκλείδωτες τις φωτογραφίες τους στο facebook. Δεν αρκεί να πηγαίνεις γυμναστήριο, να προσπαθείς να κάνεις νέους φίλους, να ακούς στο ριπίτ το ίδιο τραγούδι. Είναι αργά και όλοι πια θέλουν μόνο να κοιμηθούν. Θα φορέσουν το μαξιλάρι στο κεφάλι και γυμνοί θα χωθούν κάτω από σεντόνια που μυρίζουν λεβάντα και κολόνια Μυρτώ. Τίποτα δεν είναι αρκετό σε τούτη τη ζωή. Πάντα θα παραπονιέσαι μάτια μου. Μα εγώ το μόνο που θέλω είναι να αφήσω την οδοντόβουρτσα μου σπίτι σου. Μπορώ;

*Πρώτη φορά δημοσιεύθηκε στο Ποιητικό Περιοδικό Τεφλόν #7 Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2012

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Μονόλογοι, Συνουσίες and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s