Αν

Μάλλον δε μπορείς να κάνεις τίποτα πια. Απλά βουτάς για ώρες μέσα στις μπλε σκέψεις. Το Σάββατο το βράδυ ο Α. με ρώτησε «καλοκαίρι ή χειμώνας;». Του απάντησα «άνοιξη». Άνοιξη, ανοίγω, ανήκω, αναφορές σε αν.  Εν αναμονή μιας αρχής. Μας κατατρέχουν βάναυσα τα αν τα δικά μας και τα άλλα τα δανεικά. Γιατί πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη και τα αν των άλλων; Δε μπορούμε να υποφέρουμε μόνο τα δικά μας; Θα ήθελα κάποτε να γράφω συγκεκριμένα και να απευθύνω κατά πρόσωπο τις λέξεις μου. «Να, ξέρεις αυτό το έγραψα για εσένα, γιατί εκείνο το βράδυ είπες αυτό, γιατί πέρασες τα μαλλιά σου πίσω από τα αυτιά, πήρες μια ανάσα πριν μιλήσεις, έφαγες ένα ρο και ένα σίγμα τελικό, μιλάς με μια βραχνάδα στο στόμα, επειδή κοίταξες αμήχανα τα αφανή μέρη του σώματος, παραλήρησες με άφθονο ποτό, μου είπες για τα παιδικά σου χρόνια στο χωριό, για το κυνηγητό με την αστυνομία, γιατί πίνεις τζιν τόνικ με μια φέτα λάιμ, γιατί καπνίζεις μουράτι, γιατί με συγκινείς με αυτά που γράφεις, γιατί σε φοβάμαι, γιατί λατρεύω έτσι που προφέρεις το όνομα μου, γιατί σου αρέσει να πίνεις καφέ με δυο κουταλιές ζάχαρη, γιατί με διαβάζεις τις Κυριακές, γιατί ακούς Σμιθς, γιατί τίποτα δεν είναι αρκετό, γιατί μισείς τα μαθηματικά, γιατί πιάνεις τη κουβέντα στις κοπέλες των μπαρ και τις ρωτάς αν βρήκαν τον έρωτα, γιατί κάποτε θα έφευγες μαζί της για το τέλος του κόσμου (υπάρχει άραγε;), γιατί ήσουν στην πλατεία, γιατί κάλυψες το πρόσωπο σου με μαλόξ και έγινες μπλε, γιατί με παίρνεις τηλέφωνο όταν βαριέσαι στη δουλειά, γιατί όταν χαμογελάς σπάνε οι άκρες των ματιών σου, γιατί είσαι σνομπ, γιατί μου σπας τα νεύρα, γιατί τραγουδάς με τα μικρόφωνα ανοικτά, γιατί χορεύεις μόνη στα μπαρ, γιατί πιστεύεις ότι για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, γιατί βαριέσαι να πλύνεις τα πιάτα, γιατί θέλεις να πάμε μαζί στην Ταϋλάνδη, γιατί κάθεσαι για μήνες στο χωριό, γιατί έφυγες από την Αθήνα, γιατί μου στέλνεις κινέζικα φαναράκια, γιατί η φωνή σου ανατριχιάζει τα ιντερνετικά ερτζιανά, γιατί σου αρέσουν τα φασολάκια, γιατί βγάζεις τα παπούτσια όταν μπαίνεις σπίτι, κατεβάζεις το καπάκι της τουαλέτας, γιατί στο τέλος του μήνα υπογράφεις συνταγές, γιατί βγαίνεις έξω στις 2 το πρωί έστω κι αν αύριο έχεις να πας εκδρομή, γιατί δε βλέπεις τηλεόραση, γιατί ταΐζεις τις γάτες του δρόμου, γιατί με κάνεις και γελάω, γιατί, γιατί…». Ετεροχρονισμένες διαθέσεις. Όλοι έχουμε ένα θέμα με το χρόνο. Νομίζουμε ότι διαρκεί πολύ και τον αφήνουμε να περνάει. Απορώ γιατί τον μετράμε, αφού δε μας νοιάζει που φεύγει. Τα γραψίματα πάντα έχουν ανταποκριτές και αποκριθέντες. Απλά ζουν και οι δυο σε άλλα σύμπαντα, μόνο που εκεί μετριούνται ακόμα και τα δεύτερα, πριν τα λεπτά. Πες μου τώρα να το ξέρω, για να δω τι θα γράψω παρακάτω. Τι κι αν είναι πολλά…ευτυχώς δε σώνονται οι σελίδες στο ψηφιακό κόσμο αν και αυτό με αγχώνει καμιά φορά .

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Λάθος κρίση, Οι Άλλοι, Το Κορίτσι, Το αγόρι and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Αν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s