Ενηλικίωση

Βόλτα στα παλιά, εκεί που είδες να μακραίνουν τα μαλλιά σου. Είναι όμορφο να συναντάς παλιούς θαμώνες, πρόσωπα πίσω από τις μανταρινιές, τους πελάτες των τοστ και τους οδηγούς των πράσινων ταξί. Μια παρέα από γάλλους στο μπαλκόνι τραγουδά «η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει» και εσύ θέλεις να βρεθείς στην πολυθρόνα της Κυψέλης. Καμιά φορά ξέρεις μου λιγοστεύουν οι λέξεις. Λες και λήγουν οι προτάσεις μέσα μου. Νοθεία υποπτεύονται οι αστρονόμοι. Κι όμως καμιά φορά τα άστρα αλλάζουν θέση. Τα τηλεσκόπια φτιάχτηκαν για να παρακολουθούν τις γυμνές γυναίκες που κάνουν μπάνιο στα απέναντι διαμερίσματα. Κανείς δεν κυνήγησε ποτέ του άστρα παρά μόνο γυναίκες. Μη γελιέσαι είναι μόνο αυτή η νύχτα. Αυτή περίσσεψε στη μοιρασιά. Λες δε σου φτάνει. Τίποτα δεν είναι αρκετό σε αυτή τη ζωή. Πάντα θα σε ενοχλούν τα φλουό μπλέιζερ, τα πλέιμομπιλ κουρέματα, η βλακεία, οι τσιγκουνιές στα φιλοδωρήματα, τα  τυπικά «τα λέμε μετά» και τα «-τι κάνεις; -καλά είμαι». Μακάρι να είχες ένα πιστόλι λέιζερ για να τα εξόντωνες όλα αυτά. Αλήθεια πες μου, πότε μεγάλωσες και έμαθες να λες ψέματα;

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Αθήνα, Λάθος κρίση, Συνουσίες and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s