Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι…*

*(Δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στην «Απογευματινή Κων/πολης 14/09/2010)

Πρώτο πλάνο σε μια γειτονιά της Αθήνας παραμονές Αυγούστου. Άδειοι δρόμοι, άδειες σκέψεις. Άπνοια στον ουρανό, ούτε ένα πεφταστέρι. Οι γάτες ξαπλώνουν ανενόχλητες πάνω στα καπό των λιγοστών αυτοκινήτων. Οι μόνοι αντίλαλοι που ακούγονται είναι οι φωνές μας. Χορεύω swing πάνω στην άσφαλτο και η Λένα μου διορθώνει τα βήματα. Εκεί που νομίζουμε ότι πρωταγωνιστούμε στο ριμέικ της ταινίας «Φθηνά Τσιγάρα» και περιμένουμε να εμφανιστεί ο Ρένος με τα χρυσόψαρα και τα περιστέρια, ξαφνικά παρουσιάζεται μπροστά μας μια χαρούμενη κατσίκα, η οποία απολαμβάνει τον πρωινό περίπατο της μετά τη συνοδεία της αφεντικίνας της, μια κυρίας με καπελίνο εκστρατείας. Η κατσίκα τρομάζει και εμείς αλλάζουμε πορεία…

Δεύτερο πλάνο, ξημερώματα στα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου να ατενίζεις τα αστέρια, ή να στριμώχνεσαι στις μπροστινές θέσεις για να προλάβεις να δεις τον ήλιο να ανατέλλει μέσα από τη θάλασσα. Μπερδεύονται οι λέξεις με τον ιδρώτα και παρανοείς χαμένος στην παράνοια του Αυγούστου. Τα τοπία εναλλάσσονται γρήγορα σαν τις εικόνες που κουβαλά μέσα του το view master. Τεντώνεις τα χέρια έξω από το τζάμι και παίζεις με τον θυμωμένο αέρα. Οι μουσικές που διάλεξες να πάρεις, οι πειρατικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί της επαρχίας, όλα στο δρόμο και εσύ τρέχεις με ταχύτητα φωτός.

Κεντρική σκηνή, στη θάλασσα. Οι πρώτες βουτιές είναι σαν τα πρώτα φιλιά των εραστών. Ανάσες ηδονής απελευθερώνονται από τα άκρα όταν ενώνονται με το νερό. Τα στόματα γεμίζουν κόκκους άμμου. Τα γυμνά μέρη κάτω από το μαγιό κρύβονται μέσα στον βυθό. Το γαλάζιο σε παρασύρει να κολυμπήσεις ακόμα πιο βαθιά, ακόμα πιο μακριά, εκεί που δεν υπάρχει γη. Αιγαίο και  Ευβοϊκός. Δάφνη, Βύθουρη, Χιλιαδού, Αγία Άννα, Πετάλη, Σαρακίνικο. Πλαστικές σακούλες σούπερ μάρκετ γεμάτες βότσαλα στα χέρια, πρόβειο γιαούρτι «Τσέλιγκας» πασαλημένο στην πλάτη, ανάπηροι στα πόδια από «δαγκωματιές» αχινών. Τζίν τόνικ ποιητικές βραδιές στο σπίτι του Πανούλη με το αυγουστιάτικο φεγγάρι να ανατέλλει πίσω από τα βράχια. Αυτό το καλοκαίρι τα είχε όλα. Μαθήματα μουσικής, φυσικής, χημείας, γεωμετρίας, μαγειρικής, ανθρωπογεωγραφίας. Μετεξεταστέα πάλι έμεινα χαχαχχαχα….

Τελευταίο πλάνο, πάλι στην Αθήνα με τη Λένα. Μιλάμε για στομαχικούς πόνους από τα απανωτά χτυπήματα του φτερουγίσματος των πεταλούδων. Ο Ν. δεν καταλαβαίνει για ποιες πεταλούδες μιλάμε. «Το άγχος εννοείτε;» γεμάτος απορία μας ρωτάει. Η Λένα θυμώνει με την απλουστευμένη ερμηνεία που δίνει ο Ν. και ξεκινάει ένας 5λεπτος καυγάς μεταξύ τους. Τους αφήνω να τα βρουν και νιώθω αυτόν τον κόμπο, τον πόνο, το άγχος, τη σκοτοδίνη. Το καλοκαίρι τελείωσε…

Εις την Πόλιν. Κυριακή ενός απότομου Φθινοπώρου, του πρώτου μου εδώ. Τα κόκκινα σανδάλια μου κολυμπούν στα νερά της βροχής και εγώ πεισματικά σέρνω με δυσκολία τη βαριά βαλίτσα, που ζυγίζει πραγματικά όσο ένας ελέφαντας, επειδή θέλω ντε και καλά να περπατήσω μέχρι το σπίτι. Οι Velvet Underground με παρηγορούν τραγουδώντας μου το Sunday Morning. Σκέψεις, λέξεις που δε βγάζουν νόημα, μονάχα τα πρόσωπα που προσπερνώ στο δρόμο δείχνουν να έχουν σημασία. Φέτος θέλω όλα να αλλάξουν, να γίνουν τελικά…

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Αθήνα, Ιστανμπούλ, Οριένταλ Ντριμς, Οίνος και θέαμα, Το Κορίτσι and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι…*

  1. Ο/Η konstantina λέει:

    Σε ανακάλυψα σήμερα και μου άρεσες. Μου άρεσε ο τρόπος που γράφεις, που εκφράζεσαι. Ευχαριστώ Ελένη.

    http://blog.willow.gr

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s