Suicide

Μου αρέσουν τόσο πολύ οι Dirty Beaches, μου θυμίζουν τους Suicide. Μπορώ να κάτσω μια ολόκληρη μέρα και να ακούω όλους τους δίσκους. Το έκανα με τον Γ. στις φθινοπωρινές εξεταστικές, τότε που κανείς δεν ήταν στην πόλη, παρά μόνο εμείς. Οι μέρες περνούσαν με τσιγάρα, μουσική και τον Άλαν Βέγκα να μας παρατηρεί στερεωμένος σα νυχτερίδα από το ταβάνι του δωματίου. Μου έχουν λείψει τα γυμνά παιδικά καλοκαίρια που εξερευνάγαμε τα φύλα μας. Μα ένα καλοκαίρι ξαφνικά σταματήσαμε να κάνουμε μπάνιο γυμνοί. Ήταν τότε που οι γωνίες μας στρογγύλεψαν απότομα κι η αθωότητα χάθηκε πίσω από τα τρεμάμενα άκρα μιας πετσέτας που πλύθηκε χωρίς μαλακτικό. Από τότε σου έμειναν μόνο τα πορτοκαλί πλάνα μιας κόντακ μηχανής. Τώρα πια τα σώματα φυλακίστηκαν μέσα σε βαμβακερά εμπριμέ εσώρουχα και ρόμπες που χαζεύουν τα δελτία ειδήσεων. Κάποτε ξεπροβάλλουν βιαστικά και ύστερα κάπως βαριεστημένα. Μόλις που προλαβαίνεις να τα δεις, πάντα επιστρέφουν κάτω από τα σεντόνια. Η ανθρωπολογία του σώματος είναι παράξενη μου είπε κάποτε ο κ. Μ. Εξαιτίας του τα βράδια στην Αγγλία φώναζα μέσα από τα μικρόφωνα τραγούδια. Το σώμα τα υποφέρει όλα. Νεανικό εκρήγνυται με ουσίες, παραισθησιογόνα συναισθήματα, χτυπιέται με άλλα σε κρεβάτια, γεμίζει μελανιές στο δρόμο, γίνεται μπλε από τα μαλόξ και φλέγεται πίσω από τις πανοπλίες των θηριοδαμαστών. Ελαστικό όπως είναι ξεκουράζεται και τεντώνεται σε αιχμηρές επιφάνειες. Αλλά νιώθει χωρίς να φοβάται. Αργότερα όταν φύγει η πρώτη ορμή, αυτή που σε σπρώχνει προς τα εμπρός, περιμένει πάνω σε στέρεα στρώματα την αφορμή για να κινηθεί. Μερικές φορές αρκείται στην πίεση του γυμναστηρίου και στο κοίταγμα μέσα από έναν καθρέπτη. «Καθρέπτη καθρεπτάκι μου, πες μου ποια είναι η ομορφότερη του κόσμου, εγώ ή η Σταχτοπούτα;». Άλλοτε όταν έχει όρεξη παρευρίσκεται χωρίς ένταση σε φιλικά κρεβάτια. Γεμίζει λίπη κοιτάζοντας τηλεόραση. Φουσκώνει και εγκυμονεί τέρατα. Κουβαλά ψώνια, αποκτάει πόνους στη μέση. Παίρνει υπνωτικά για να κοιμηθεί και άλλα χάπια για να συνέλθει στο παρόν του. Δεν κάνει πια έρωτα και αγοράζει δονητές ή βρίσκει νέους εραστές. Ίσως έτσι ξανανιώσει. Μπορεί να ξανανιώσει; Προς το παρόν είναι καθηλωμένο στα ψιλά γράμματα των γεγονότων. Μεσοπρόθεσμα, μνημόνια, εφορίες, ΔΕΗ, εκλογές.

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Λάθος κρίση, Μονόλογοι, Οίνος και θέαμα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s