Sunday Nights

Να γυρίσεις όλη την Αμερική και τελικά να έχεις αφήσει τα κλειδιά σου σε ένα διάφανο πράσινο βάζο που κανονικά θα έπρεπε να φιλοξενούσε μαστίχες που κάνουν μεγάλες φούσκες. Για αυτό μάλλον τόσο καιρό δε θέλησες να ανοίξεις καμία πόρτα. Το μπρελόκ ήταν ελαφρύ βλέπεις. Ξέρεις ώρες ώρες δε μπορώ να συντονίσω τη σκέψη μου με το παρόν των συμβάντων. Από τι μια είμαι εκεί και από την άλλη δεν είμαι, είναι σαν οι μέρες να περνάνε η μια βιαστικά μετά την άλλη και εσύ, ενώ είσαι εκεί δε βλέπεις καλά αυτό που συμβαίνει παρά κοιτάς το παραπέρα, το πιο μετά. Στο μετά υπάρχουν τα ενδεχόμενα και αυτά μάλλον σε κρατάνε ζωντανό εκεί. Λάθος συγχρονισμός το ονομάζουν οι ειδικοί, αδυναμία αυτοσυγκέντρωσης, υπερκινητικότητα το προσφωνούν οι άλλοι που ασχολούνται με τα της ψυχής. Θα είναι πολύ εξουθενωτικό να προσπαθείς συλλάβεις τις αεροθούμενος σκέψεις ενός τέτοιου ανθρώπου. Θα ξυπνάει πάντα κάθε πρωί δίπλα σου, ενώ θα ήθελε να είναι κάπου πιο κει, ίσως πάνω στον πάγκο της κουζίνας να καπνίζει δυο δυο τα τσιγάρα, να βάζει τροφή στο κόκκινο καναρίνι, να γεμίζει με βούτυρο και μαρμελάδα κυδώνι τις φρυγανιές και να σκέπτεται τα μεγάλα όνειρα. Θα βαρεθείς να τον περιμένεις να τελειώσει το φαγητό του για να μαζέψεις τα πιάτα και να τα βάλεις στο πλυντήριο. Θα κάθεται ήδη μπροστά του και θα έχει στήσει αυτί για να ακροασθεί τη βραχνιασμένη μηχανή του. Θα απομονώνεται για ώρες μες στα πεσμένα φύλλα του λήξαντος φθινοπώρου και τα πόδια του θα αφήνουν ήχους από μικρά χρατς χράτς. Είναι σα να ξέρεις το σενάριο, να έχεις δει την ταινία, και αυτός να θέλει να πατήσει το κουμπί για να το προχωρήσει ακόμα πιο μπροστά. Μμμμ…είναι σα να βουτάς τους κύβους της ζάχαρης μες στον γαλλικό, σαν να βυθίζεις τα μπισκότα βουτύρου στον ελληνικό. Κάπως έτσι είναι αυτοί που τρέχουν συνεχώς μπροστά. Τους ξεφεύγουν αναστεναγμοί, κάνουν ορθογραφικά και συντακτικά λάθη, βαριούνται στη δουλειά και πάντα ανησυχούν για το μετά. Αυτό που σε τρώει να ξέρεις είναι πιο δυνατό, ίσως σε κάνει κάποτε και καλύτερο άνθρωπο. Είναι σα να έχεις στην επανάληψη το ίδιο τραγούδι, όπως αυτό το παραπάνω. Οι Κυριακές έχουν τα δικά τους τραγούδια. Ο Τζούμας θα έπρεπε να κάνει εκπομπές τις Κυριακές τα βράδια. Όλοι τις Κυριακές ζουν τα δικά τους μεγάλα δράματα και η θεατρική του φωνή ταιριάζει σε μια τέτοια διάθεση. Ίσως τότε αυτοί οι ονειροπόλοι, οι βιαστικοί, οι ανυπόμονοι θα άκουγαν δυο ώρες ραδιόφωνο και θα ήταν πράγματι εκεί…

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Έχω μυωπία, Συνουσίες, Το Κορίτσι and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Sunday Nights

  1. Ο/Η Theorema λέει:

    Αν ήταν κείμενο νυχτερινής ραδιοφωνικής εκπομπής, θα σε ερωτευόταν το σύμπαν…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s