Το Κενό

Στο τίποτα, παραμείναμε στο τίποτα. Είναι αρκετό και ευανάγνωστο το τίποτα, καθώς περιέχει τρόπους εξοικονόμησης ενέργειας. Πληρώνεις όμως παράβολα για να το έχεις και το κουβαλάς μες στην αχανή γυναικεία σου τσάντα ή στη ξεχασμένη τσέπη του παντελονιού σου. Και μετά το βρίσκεις εκεί να σε περιμένει, σχεδόν σίγουρο ότι θα ανακαλυφθεί. Στο τίποτα, ωμό σαν τα κομμάτια κρέατος που κρέμονται στα ψυγεία στα χασάπικα, σαν τη λερωμένη από αίμα ποδιά των ιδιοκτητών τους, σαν τα ιδρωμένα λειψά κεφάλια και τα κολλημένα τους μαλλιά, που είναι πιο μακριά από τη δεξιά πλευρά, ενώ στην αριστερή πάντα περισσεύουν. Θέλω να τσιρίξω, για όλους εκείνους που δε μπορούν και για αυτούς που δε θέλουν. Να πλησιάσω το ασύμφορο τους μέσα και να τους πετάξω ήχους απελπισίας. Η παραφωνία να ξέρεις ότι εννοεί το πένθος. Η απελπισία είναι σωτήρια για το στομάχι. Γεμίζει το σώμα με ίνες, τοξίνες και τριγλυκερίδια. Τα λίπη, οι θερμίδες, δημιουργούν σωσίβια γύρω από την κοιλιά και μπρατσάκια στα χέρια και στα μπούτια και έτσι καταφέρνεις και επιπλέεις μέσα σε νεροχύτες, χέστρες και μπανιέρες, που δεν αλλάζουν ποτέ τους τα νερά. Στάσιμο το παρόν σου, αφιλοκερδές, το νοίκιασες για να περνά η ώρα. Περαστικοί γινήκαμε και ψάχνουμε προσωρινή συντροφιά, σε μόνιμες σχέσεις και στη δουλειά. Ανύπαρκτες σταθερές που μετριούνται στους ανύπαρκτους χτύπους των τηλεφώνων. Πόσα βράδια ξενύχτισες περιμένοντας να τους ακούσεις; Τα καλώδια έσφιξαν τους αστραγάλους μας και παραπατήσαμε όταν προσπαθήσαμε να γλυτώσουμε από τον πνιγμό των δακτύλων. Από το πέσιμο χτύπησα στις γωνίες ενός τετραγώνου. Τώρα μετράω τρία ράμματα ψηλά στην καρδιά και ένα στο κεφάλι. Στο τίποτα ακουμπήσαμε για να αποκτήσουμε το όλο. Εσύ, εμείς, εγώ. Εγώ, εγώ, εγώ, εγώ και όλα καταλήγουν στο εγώ.Φιλήδονα κορμιά που εκδίδονται σε κατακόρυφες γωνίες για να προλάβουν να αγοράσουν σε στοκ τις προσφορές, που φωνάζουν από μακριά «Μακρυνή μου αγάπη, θα κάνω τα πάντα για να σε αποκτήσω». Νομίζω μου τελείωσε η ανοχή στις διαφημίσεις της κυβέρνησης, στις ευκαιρίες καριέρας, στο τσάμπα, στην αυτοκρατορία των ηλιθίων, στον πουλημένο σκανδαλώδη Τύπο, στο μείζον κενό της επαρχίας, στα στεγανά κουτιά της ανωνυμίας του Άστυ, στο μένος του διπλανού, στα μαγαζιά του καφέ, στη μοναξιά των ανέραστων εραστών, στο κενό. Ανοχή στο απύθμενο κενό του τίποτα. Καημένη Περσεφόνη δε θα επιστρέψεις ποτέ στον πάνω Κόσμο.

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Λάθος κρίση, Μιζέρια, Μονόλογοι, διαφημίσεις and tagged , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Το Κενό

  1. Ο/Η Takis x λέει:

    Για αλλη μια φορα με κάνες περηφανο ταλαντούχο πλάσμα..

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η mplip λέει:

    Ακριβώς αυτό….η επαναφορά είναι επίσημη πλέον

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η mplip λέει:

    Μου έκοψες την μιλιά. Σκέφτηκα πολλά να γράψω αλλά νομίζω η σιωπή ταιριάζει περισσότερο. Έπεσες πάλι μέσα.

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η mplip λέει:

    Όπως κατάλαβες παράπανω απο ένας χρήστης χρησιμοποίησαν αυτό το όνομα…Κοινός υπολογιστής βλέπεις. Να μας συγχωράς, απο κεκτυμένη ταχύτητα ξεχάσαμε να αλλάξουμε το όνομα στο δικό μας.

    Λ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s