Οι Επτάψυχοι

«Σου βάζω δύσκολα και παίζεις με τα νεύρα μου…» ακούγεται από το ραδιόφωνο του λεωφορείου. Και ο οδηγός ιδρωμένος, με μια χρήση καδένα να κυλάει στο λαιμό του, το τραγουδάει με τα χείλη του σφιγμένα. Χαμηλώνει την ένταση και φωνάζει «όσοι είναι για το κέντρο κατεβείτε εδώ». Κέντρο, κέντρο, κάπα έντονο διαγώνιο, εσωτερικό, αδίστακτο, συριστικό, στερεωμένο με ένα μεγάλο συρραπτικό στα στάντ των ελλειπή πια περιπτέρων. Ωμέγα τετελεσμένο, οριστικό, μηδαμινό, αιματηρό στις φωτοτυπίες των ανύπαρκτων αναγνωστικών. Λάτρευα τους μαθητές με τις μπλε στολές και τους φουφούλες που στριμώχνονταν στο παλιό πράσινο θρανίο του εξωφύλλου. Τώρα πια τα μικρά έντομα, δανείζονται φωτοτυπίες και κούτες με σιντί. Το δάχτυλο δε θα γραπωθεί πια στη κόγχη της σελίδας. Οι ζωγραφιές με το μπικ στυλό, δείγμα βαρεμάρα από την κενολόγο πολυλογία του δασκάλου θα εκλείψουν, όπως και οι πολύχρωμοι σελιδοδείκτες που σημείωναν δήθεν τη σελίδα για να συνεχιστεί κάποτε η παράδοση. Ξι, σαν το τρίξιμο του πιρουνιού στο πιάτο, σαν αγκίδα στο χέρι, σα λυγμοί που καταπίνονται και γδέρνουν τον φάρυγγα. Γάμα, η γενιά των άφωνων ποιητών. Η δική μου γενιά. Που ονειρεύτηκε παίζοντας πλέιμομπιλ, που κολύμπησε γυμνή στον Ατλαντικό, που κατούρησε ύστερα από μεθύσι στη μέση του δρόμου. Που ελεύθερη ζωγράφισε πάνω στους τοίχους της Πειραιώς. Που έγραψε σε ημερολόγια που δεν κολλάνε στον τοίχο, αλλά στην οθόνη μιας παράξενης μηχανής που τροφοδοτείται με ρεύμα. Η γενιά που θέλησε να γίνει αυτό που πραγματικά ονειρεύτηκε, αλλά το παράτησε γιατί προτίμησε να ορκιστεί επίσημα ιδιοκτήτης. Που έφυγε από την Ελλάδα και πήγε αλλού, γιατί την πίεσαν να φύγει. Η γενιά που έκοψε το τσιγάρο, αλλά όταν παίζει το αγαπημένο της τραγούδι θα κάνει ένα πακέτο. Η γενιά που κάνει ποδήλατο, καλλιεργεί κολοκυθάκια, διαφημίζει τον εαυτό της στο φέισμπουκ και πρόσφατα άρχισε να τσακώνεται στο τουίτερ. Η γενιά που τη νύχτα κάνει παρκούρ, μέσα στην πόλη και αγναντεύει, τις κεραίες της από τους λόφους των πολυκατοικιών. Η γενιά των μικρών τετραγωνικών, που κρεμάει το σώμα της, έξω από τον ΟΑΕΔ, που χτυπάει μπάτσους και βρίζει τους πολιτικούς και την άνοιξη μαθαίνει να ενώνεται στην πλατεία. Η γενιά που βγάζει την μπλούζα και δείχνει το στήθος της για να ακούσει Ντέιβιντ Μπάουι. Η γενιά που ψάχνει δουλειά και καθαρίζει σκάλες, που πλένει πιάτα και μηχανεύεται τρόπους για να αποδράσει. Η γενιά που κλέβει αυτοκίνητα, που παίρνει κόκες και νομίζει ότι ζει το μύθος της. Η γενιά που έφαγε τα επιδόματα, που ρήμαξε τις πιστωτικές, που ζει στην Εκάλη και στεναχωριέται που δε θα αγοράσει το νέο μοντέλο της τσάντας που πρέπει κανονικά να κρατάνε μόνο οι γιαγιάδες. Η γενιά που φρόντιζε το υπερεγώ της και αγνοούσε το διπλανό της. Η γενιά που πονάει για αυτά που θα χάσει, για αυτά που δε θα καταφέρει να δει και να κάνει. Έψιλον όπως ενέχυρο. Και βάλαμε ενέχυρο την ελευθερία, για να πληρώσουμε αυτά, που ασύδοτα σπαταλήσαμε. Θέλω να αρχίσω, να περπατάω άσκοπα μες στην πόλη, να χαθώ στις γειτονιές, να γνωρίσω τους απόμακρους ανθρώπους, χωρίς να πρέπει να αγχώνομαι για την επιστροφή όταν νυχτώσει. Θέλω να τρέξω μες στο δρόμο, χωρίς να με σταματήσουν οι φωτεινοί σηματοδότες και οι μπάτσοι για έλεγχο. Θέλω να δω τη ζωή που θα ζήσω, τα μεσημέρια της Κυριακής στο κρεβάτι, τα πέντε πρωινά της εβδομάδας στη δουλειά και τα βράδια με τους φίλους και την απέραντη αγάπη. Δε θέλω πίστωση χρόνου και μερίδιο στη δική μου ζωή. Που πήγαν αυτοί οι αληθινά μεγάλοι που σε μεγάλωσαν και σε αποσβόλωναν με την ομορφιά τους; Λες και πουλήθηκαν όλοι στο διάολο για κάποια χρόνια αθανασίας. Στο διάολο λοιπόν στο διάολο και αυτοί και οι άλλοι. Πόσο λυπάμαι τα ματωμένα μας πρόσωπα. Σημαδεύτηκαν και αυτά από τα στάχυα που ξέμειναν από τις τελευταίες καλοκαιρινές διακοπές των τάξεων. Δε ξέρω πια πόσες ζωές ξοδέψαμε και πόσες μας απομένουν.

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Λάθος κρίση, Μιζέρια, Μονόλογοι and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s