Φιδάκι Μπάγιερ

Κάθε φορά σημειώνω τις λέξεις σου και τις ανακαλώ σε στιγμές αναμονής, όπως αυτή. «Παίζουμε τυφλόμυγα;», με ρωτάς και μου δένεις τα μάτια σφιχτά, επίτηδες για να μη σε πιάσω. Περπατώ στα τυφλά με τα χέρια επεξεργαστικά, να προσπαθούν να αναγνωρίσουν τον επικείμενο χωροχρόνο. Από τη βιασύνη παραπατώ πάνω σε απομεινάρια από φωτιστικά και μπλε καναπέδες και σκοντάφτω στις γωνίες των στρογγυλών τραπεζιών. Φταίνε μάλλον οι παραλλαγές των φθηνών αλκοολούχων ερεισμάτων, για την ανεπάρκεια του αυτοελέγχου. Δε ξέρω, δεν απαντώ και μοιραία κατατάσσομαι σε αυτήν την κατηγορία που υποστηρίζει εν λευκώ και πατά σε ουδέτερες ζώνες. Χάνομαι μες στο συρμό των ασταμάτητων σκέψεων και θέλω κάπως να ξεκουραστώ, να κοιμηθώ χωρίς να γυρίσω πλευρό, εκεί μες στους αιώνες των ακαταχώριτων λεπτών που γίνονται χαμένες ώρες. Και παραμένω εκεί, σχεδόν ανύπαρκτη και απαρατήρητη από μύγες και κουνούπια. Το πράσινο φιδάκι της Μπάγιερ καίει δίπλα στα πορτοκαλί παραθυρόφυλλα, το άναψες εσύ που τώρα με κοιτάς να κοιμάμαι…

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Μονόλογοι, Οίνος και θέαμα, Συνουσίες and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Φιδάκι Μπάγιερ

  1. Ο/Η Theorema λέει:

    Αχ, σαν να το μύρισα…

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Αχ Ελένη λέει:

    καλό καλοκαίρι Θεόραμα…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s