Τέσσερις

Αφορμές για να συλληφθούν οι καχύπτοι, που σταμάτησαν να πίνουν καφέ τα απογεύματα. Τους βλέπεις μόνο να καπνίζουν και αυτό στα κρυφά, πίσω, σε κάτι αλάνες, που οι ένοικοι τους αφήνουν τα σκουπίδια αργά τα πρωινά. Το γείσο των καπέλων και ο φαρδύς γιακάς της πράσινης καμπαρντίνας τους, κρύβει το πρόσωπο από τη ντροπή. Σιωπή απύθμενη στο υπερπέραν της Αθήνας. Ένα σκυλί κοχλάζει, ένα σπουργίτι κυνηγά ένα γάτο, που έχει φορεθεί σα γούνα στο άσπρο λαιμό μιας μικροαστής, που έχει καρφιτσώσει καμέλιες στα σιδερωμένα από λακ ξανθά μαλλιά της. «Που πήγαν τα κουμπιά από το τηλεκοντρόλ;», «τα κατάπια, γι’αυτό αναβοσβήνω τα μεσημέρια». Η οθόνη έχει κολλήσει και δείχνει κινούμενα σχέδια προηγούμενων δεκαετιών. Οι χαρακτήρες τους, τρώνε την ίδια ληγμένη κονσέρβα και μεταποιούνται, ράβοντας τους πάνω τα ίδια αστεία. Τι κι αν δε μπορείς να αλλάξεις κανάλι, τι κι αν μετακόμισα τον καναπέ, τι κι αν πριόνισα τα πόδια της καρέκλας, στέκεσαι εκεί παραπληγικός, ακουμπισμένος στο λειψό σου πόδι, να κοιτάς τους μετασχηματισμούς της οθόνης. Φώναξα την αστυνομία και με διαβεβαίωσαν πως θα σε συλλάβουν. Δεν είχα άλλη επιλογή. Ήξερα βέβαια πως δε θα έρθουν να σε πάρουν, είναι απασχολημένοι με την τάξη και τη βία. Η φωνή σου, παρέμεινε στο βραχνό ασυγκίνητο και μάλλον τώρα θέλει να βρει μια υποδοχή να φορτιστεί, για να μπει πάλι σε εκκίνηση. Ακέραιος, μίζερος, μονός, που δε γνωρίζεις τι θα πει δυάδα, πεντάδα, ομάδα και εν αγνοία σου από την αμάθεια αυτοπυρπολείσαι κάθε βράδυ. Αλητείες, κοπάνες και πρώτη νιότη στα ηλεκτρονικά της Κυψέλης, στο μαγαζί του Μίμη, που το βράδυ γίνεται λέσχη χαρτοπαιξίας με γυναίκες με μεγάλα βυζιά να κάνουν κονσομασιόν σε σημαδεμένους από την ηλικία καραφλούς άνδρες. Παίζω πάκμαν και τρώω μικρές τελείες σε έναν υπερφυσικό λαβύρινθο, που σε κυνηγούν πολύχρωμα φαντάσματα και σου σώζουν τη ζωή μπανάνες, φράουλες, σταφύλια και πρέτσελ. Με βλέπω να σβήνω με μια γόμα το ακρυλικό φλουό των τοίχων, αλλά οι ζωές μου σώνονται και έχω μόνο τέσσερις να κάψω.

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Αθήνα, Λάθος κρίση, Οι Άλλοι, ξεσκόνισμα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Τέσσερις

  1. Ο/Η takisx555 λέει:

    Πολύ ωραίο Ελένη μας..

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s