Ανοχή

Γεωμετρία και λογική συμπάσχουν κάτω από το ίδιο διαγώνισμα. Δεν υπάρχουν πια τέρματα και αποστάσεις. Λιγόστεψε το τώρα μου και δε μιλάω, απλά σε διακόπτω. Να ξεκινήσω πάλι από την αρχή; Πες μου! να ξανακάνω τις πράξεις; Το λυσάρι φανέρωνε ρητά μονοψήφιο και ζυγό στο πηλίκο και εμένα μου βγαίνει μονός αριθμός. Κι έκανα τις πράξεις με το χέρι, πάνω σε λαδόκολλες, που τυλίγουν τα ψάρια. Και τα ψηφία, τα πρόσημα, τα κλάσματα σχηματίστηκαν σα λεκέδες πάνω στην ταπετσαρία του χολ, σαν πρόστιμα για τις αξιόποινες σκέψεις μου. Μα που πήγε η Άνοιξη; Χάθηκε και αυτή όπως του Τσίρκα. Παρέμειναν μόνο οι μάρτυρες της απουσίας της και οι ελπίδες αφέθηκαν στο καλοκαίρι. Κατηφορίζεις τους, σκιασμένους από μολύβι, λόφους της ζωής και η πετσέτα σου, μυρίζει αντηλιακό καρπούζι. Νωπός, σχεδόν γυμνός, βυθίζεσαι στο φως του ήλιου. Η παρανυχίδα στον δείκτη σε τρώει και λεκιάζει το ψάθινο καπέλο. Τρώγεται το μέσα έξω σου και δεν υπάρχει ο ρυθμός της ησυχίας. Όλα απομνημονεύτηκαν σε μια κάρτα μνήμης, που φαγώθηκε από την υγρασία. «Φταίνε οι μονώσεις και τα απότομα ρεύματα», είπε ο υδραυλικός και σου άφησε την απόδειξη στο τραπέζι της κουζίνας. Ψάχνεις στο τρανζίστορ ένα σταθμό, να συντονίσεις το μέσα σου στη διάθεση του. Κι όλοι έφυγαν για διακοπές και το Άστυ κλείνει το μερικό του μερτικό. Κι ο έρωτας τώρα φιλάει άλλον. Ιδεογράμματα και μπλε και οινοπνευματί πράσινο έξω από το παράθυρο. Φυσάει αέρας από τον ανεμιστήρα του ψυγείου και μπορείς να ξεδιψάσεις μόνο με μπύρες, αυτές δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Θέλω να σε σκοτώσω. Να πάρω το μαχαίρι και να το σφίξω πάνω στη σπονδυλική σου στήλη για να υποφέρεις. Το μίσος γεννά δολοφόνους και η απραξία ενόχους. Εσείς εκεί στα ψηλά μπαλκόνια που έχετε κλείσει τη θάλασσα μέσα σε ενυδρεία, κάτω από τα τραπέζια δε ντρέπεστε; Δε φοβάστε; Πες μου λοιπόν, είναι σωστές οι πράξεις; Μετρώ, ξαναμετρώ και το επαληθεύω στο μέσα έξω μου. Πες μου, χωράει σε κάποια πατρίδα η ανοχή;

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Λάθος κρίση, διαφημίσεις, ξεσκόνισμα and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Ανοχή

  1. Ο/Η kihli λέει:

    …κι αμα σου πώ οτι έχουν και οι μπύρες ημερομηνία λήξης..

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Αχ Ελένη λέει:

    τότε για μια αιωνιότητα δε θα ξεδιψάσουμε ποτέ… πόσο διαρκεί άραγε μια αιωνιότητα; εκατοντάδες ζωές…
    ευτυχώς όμως πάντα υπάρχουν κάποιοι που ονειρεύονται αυτό : http://www.youtube.com/watch?v=6IJsAuUgSgc
    δεν ήθελα να σε αφήσω στο γκρι… φιλιά!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s