Το Ζήτα

Ζ όπως πρωινή ζάλη από τα χθεσινά ποτά πάνω στο μπαρ, όπως ζω στο ενδιάμεσο κενό, όπως μια κουταλιά ζάχαρη στη σάλτσα από φρέσκια ντομάτα, όπως ζόρι για να κλείσεις το φερμουάρ του παντελονιού, όπως ζήλια ενδόμυχη και σιτεμένη στα όχι των παλιών συρράξεων, όπως καλή ζαριά με ντόρτια στις πόρτες με τις ριγμένες βουκαμβίλιες να σχηματίσουν ίσκιο, όπως ζουλώ το δέρμα για να σχηματίσει συναισθήματα, όπως ζεματώ το χέρι μέσα σε καυτό νερό, όπως ζέστη και κλίμακες ταχύτητας των σωμάτων, που παράγουν θερμότητα από την τριβή στο κέντρο του κρεβατιού. Όπως σας ζαλίζω με εκφάνσεις των πονηρών αναθεμάτων του μυαλού μου. Όπως αιμόφυρτα ζαρκάδια, πιασμένα με συρραπτικό από τα πόδια, μέσα στην τρέλα των εαρινών αγροφυλάκων. Όπως Ζωή, Ζωή, αυτό που μου έδειξες εσύ. Ζωή λένε τη  δασκάλα τη χοντρή…

Advertisements

About Αχ Ελένη

Journalist, Author and Traveler
This entry was posted in Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s