Monthly Archives: Ιανουαρίου 2011

ΕΣΥ

Ομάδες πρόληψης, ομάδες καταστολής, κατάπαυση του πυρός των νεύρων. Αυτιστική συμπεριφορά. Απειλές, εκφοβισμοί και εκβιασμοί για παραιτήσεις και οι πραγματικοί ιθύνοντες κρύβονται. Πόσοι είναι; που ζούνε; πανεπιστήμιο, παιδεία και δημοκρατία;  Ο δήμιος του κράτους, δημαγωγεί μέσα από μηνύματα με αθώες περιβολές, … Συνέχεια

Posted in Λάθος κρίση, Μιζέρια, κοσμοπολίτης | Tagged , , , , , , , | Σχολιάστε

Αντοχές

Μπλε, φουρτούνα, λάδι, ακούω, κλαδιά, κοιτάζω, βαθιά ακόμα πιο βαθιά. Πόσες λέξεις μπορείς να πεις μέσα σε ένα λεπτό; Δοκίμασε τις αντοχές σου και πάτα το χρονόμετρο να σταματήσει. Λαχάνιασες; Άδειασες; Και όλα όσα ήθελες να πεις τα νιώθεις. Πόσο … Συνέχεια

Posted in Αθήνα, Λάθος κρίση | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Το Ξι

ξανά, (έφαγαν) ξύλο, (τους) ξάπλωσαν, (στο) ξέφωτο, (και τους πήραν) ξυλομπογιές, (για να ονειρεύονται στις) ξέρες.  Ξεροκέφαλοι, ξίνοντας (με ένα) ξυράφι, (τις) ξιφολόγχες (τους), ξεκούμπωσαν, (τους) ξένους, και ξαλάφρωσαν (πάνω τους). (Και εκείνοι) ξενέρωσαν (γιατί δε μπόρεσαν να  τους) ξεφύγουν.

Posted in Μονόλογοι, Οι Άλλοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα | Tagged | Σχολιάστε

Πότε;

Αλήθεια, πότε πέθανε το τσάμπα;

Posted in Μονόλογοι | Tagged , | 1 σχόλιο

Τοσίτσα*

Στη στάση, στην Τοσίτσα, οι άνθρωποι στέκονται στις άκρες του πεζοδρομίου, στις μύτες των ποδιών τους, σουφρώνουν τα μάτια να δουν πιο μακρυά, ψάχνουν το τρόλει που θα ‘ρθει να τους πάρει  –σαν να μπορούσαν ποτέ να ξεφύγουν. * κλεμμένο από … Συνέχεια

Posted in Αθήνα, Οι Άλλοι, Ποίηση Παναντόλ, Συνουσίες | Tagged , , | Σχολιάστε

Φθηνά Τσιγάρα

«Θα ‘θελα τόσο πολύ να σ’ εντυπωσίασω. Η μοναδική μας νύχτα ήταν ξαφνική και σύντομη σα μια μπόρα. Ούτε που πρόλαβα ν΄αρχίσω, ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου ιδιότητα: είμαι συλλέκτης. Μαζεύω το πιο σκληρό κι άγριο … Συνέχεια

Posted in Αθήνα, Οι Άλλοι, Ποίηση Παναντόλ | Tagged , , | Σχολιάστε

Μουράτι

Απομεσήμερο στη γέφυρα του Γαλατά, αρχές ενός άγνωστου χειμώνα. Εισπνέεις το τελευταίο σου τσιγάρο και ανακυκλώνεις το πακέτο στην άκρη του δρόμου. Αγκωμαχάς πάνω στο κράσπεδο και τα δάχτυλα σου γεμίζουν τους πλαστικούς κουβάδες με τα ψάρια που λιγοψυχούν.

Posted in Ιστανμπούλ, Μονόλογοι | Tagged , , | Σχολιάστε