Category Archives: από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Ο
Όνειρο παραμένει, οπτασία και καμέλιες, ούρα με αίμα, ομφαλός της γης, όμορφος γείτονας, ουτοπία χωρίς τόπο, ουρά του αλόγου, όλος, οδοντοστοιχία από πορσελάνη, ολόκληρος μισθός, ολάκερος χειμώνας, ολοκαύτωμα στα στόματα, ομπρέλα κλειστή για να μας βλέπει ο ήλιος , οπτικός … Continue reading
Filed under Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Σίγμα
Λέξεις από το Σίγμα, το εριστικό. Σύννεφα, που σχηματίζουν ελέφαντες και καμηλοπαρδάλεις. Αλήθεια πόσος καιρός πέρασε, από τότε που χάζεψες τον ουρανό, την ώρα που περίμενες το φανάρι να γνέψει πράσινο; Σαλαμάνδρες, ακροβατούν στον φαγωμένο τοίχο του εξοχικού και εσύ … Continue reading
Filed under Οίνος και θέαμα, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Ζήτα
Ζ όπως πρωινή ζάλη από τα χθεσινά ποτά πάνω στο μπαρ, όπως ζω στο ενδιάμεσο κενό, όπως μια κουταλιά ζάχαρη στη σάλτσα από φρέσκια ντομάτα, όπως ζόρι για να κλείσεις το φερμουάρ του παντελονιού, όπως ζήλια ενδόμυχη και σιτεμένη στα … Continue reading
Filed under Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Βήτα
Βροχή μετεωριτών. Βασανίζομαι κοιτάζοντας σε… Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι; Βαρύς γλυκός και ανισόρροπος Βαλτωμένος ματωμένος γάμος Ιούλιος, Αύγουστος, Σεπτέμβρης Βερν Βέλη από ουρές παγωνιών να σε σημαδεύουν στην καρδιά Βόρειος αιμοφιλικός δεσμός Βαθμός, βαθμηδόν πλην και συν ισούται με … Continue reading
Filed under Έχω μυωπία, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Άλφα
Αγόρι ψηλό. Άνοιξη και ακόμα κάνει κρύο. Αέρας να φυσάει τα Ακροδάχτυλα των ποδιών που στέκονται στο σιδερένιο φινίρισμα του μπαλκονιού. Αστραφτερός ουρανός με σχηματισμένους γαλαξίες. Απερίσκεπτες εκφράσεις από τον Άκρατο ενθουσιασμό. Τι κι Αν σε τσίμπαγα στον Αγκώνα για να συνέλθεις. Απλοϊκό δείπνο, … Continue reading
Filed under Αθήνα, Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Στ
Στο, στη, στα, στους, στον, στην, στις, ΣΤΟΠ σταμάτα να κατέβω. «Τα κορδόνια σου έχουν λυθεί», μου λέει μια κυρία με σακούλες σούπερ μάρκετ. «Μας κλείνει η κρίση», «ξεπούλημα» και πρόσωπα νωθρά, άβουλα, υποκρινόμενα στις περιστάσεις. Μια μοβ μελαγχολία. Σταμάτα … Continue reading
Filed under Αθήνα, Μιζέρια, Συνουσίες, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Φι
Φιλιά (στα δάχτυλα των ποδιών), φωτιά (στη γλώσσα, από καυτερή πιπεριά), φούρνος (του κ. Φούρναρη στην Πάτρα), φίλοι (όλα τα γράμματα της αλφάβητα), φεύγω (και επιστρέφω στην Πόλη), φυλάω (τσίλιες όσο οι άλλοι ληστεύουν τις τράπεζες), φάτνη (όμορφα καίγεται στο … Continue reading
Filed under Μονόλογοι, Το Κορίτσι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Μπι
Μπαίνω, μπαρ, μπανίζω, μπαργούμαν, μπουκάλι, μπύρα, μπρίο καθόλου, μπάνιο δεν, μπούλο μεγάλο, μπουκάλα πάλι, μπίσω γυρίζω, μπρουσκέτες, μπα!, μπισκότα (και πολύ είναι), μπάι μπάι… του Γιώργου
Filed under Γιώργος, Μονόλογοι, Οι Άλλοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Ταφ
Τρέχω (πάνω κάτω), τόκοι (στόκοι), τραπουλόχαρτα (ελλειπή), ταμείο (ανεργίας), τραβεστί (Στρέλλα είσαι τρέλα), τραβάω (ζόρια), τροφή (στη λαϊκή), τράπεζες (τοκογλύφοι), τυροκόμοι (απεργοί), τανάλια (πονόδοντος), τηλεόραση (το μπιμπελό μου), τρομονόμος (το κράτος μπούλης), τρομπέτα (μάχη), τσιγάρα (μουράτι), τραπέζι (με μια καρέκλα)… … Continue reading
Filed under Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα, Uncategorized
Το Ξι
ξανά, (έφαγαν) ξύλο, (τους) ξάπλωσαν, (στο) ξέφωτο, (και τους πήραν) ξυλομπογιές, (για να ονειρεύονται στις) ξέρες. Ξεροκέφαλοι, ξίνοντας (με ένα) ξυράφι, (τις) ξιφολόγχες (τους), ξεκούμπωσαν, (τους) ξένους, και ξαλάφρωσαν (πάνω τους). (Και εκείνοι) ξενέρωσαν (γιατί δε μπόρεσαν να τους) ξεφύγουν.
Filed under Μονόλογοι, Οι Άλλοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Tο Δέλτα
Δουλειά, δουλεία, δυστυχία, δανεικά, (ι)δανικά, δραχμή, δωρεά, δωροδοκία, δόση, δώσει (κάτι και σε μένα), δεν, δουλεύω, δυστυχώς, δεν βαριέσαι… του Γιώργου…
Filed under Γιώργος, Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Πι
πεινάω, πονάω, πόλος, πιάτο, παπαρούνα, πούδρα, πορνόγερος, πουθενά, παντού, παρηγορώ, παράξενος, πλασιέ, παραπομπή, πλάγιος, πτώμα…
Filed under Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Νι
νίκη, νάνος, νους, ναυπηγός, νήσος, ντομάτα, ντουλάπα, νταρντάνα, νονός, νταούλι, νομάς, νιπτήρας, νεκρός, νυστάζω, νύξη…
Filed under Βαριέμαι, Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Φι
φονικό, φθόνος, φάρος, φούρνος, φασαρία, φαλλός, φελλός, φάτνη, φωτιά, φωλιά, φουκαράς, φακιόλι, φασόλι, φουγάρο.
Filed under Βαριέμαι, Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
Το Θήτα
Θυμός, θηρωιδία, θλίψη, θολός, θάρρος, θάλασσα, θάλαμος, θάμνος, θάνατος, θολούρα, θέατρο, θηλή, θαύμα, θράσος, θαμπός….
Filed under Μονόλογοι, από το Άλφα εως το Ωμέγα
